Archive for the ‘Armenian Foreign Policy’ Category

Համայնքը զորեղ է… Սերժին “ջերմ” են ընդունել…

October 2, 2009

paris_protests_against_sargsyan_armenian_presidentԱյսօր Սերժ Սարգսյանը մեկն էլ է Սփյուռքահայ գաղութներ` տեղի հայ բնակչությանը համոզելու, որ նախաստորագրված արձանագրությունները բխում են Հայ ազգի շահերից: Բայց արի ու տես, որ հենց առաջին ժամերը կարելի է ձախողված համարել, քանի որ Ֆրանսիայում մեր հայրենակիցները բողոքի հզոր ակցիաներ են կազմակերպել, որի ընթացքում ոստիկանությունը Սերժին պաշտպանելու համար փորձել է ցրել բողոքողներին: Արդյունքում տեղի է ունեցել ծեծկռտուք, կան վիրավորներ: Սերժը պետք է Կանադայի հրապարակում ծաղկեպսակ դներ Կոմիտասի արձանին, բայց… Հայտնվել է երկու րոպեյով ու փախել` հետևից լսելով ՈՉ, ԴԱՎԱճԱՆ, ԴՈՒ ԸՆՏՐՎԱԾ ՆԱԽԱԳԱՀ ՉԵՍ… Ճիշտն ասած “Երկիր մեդիայով” կադրերը նայեցի` քեֆս եկավ: Վերջապես խելքի ենք գալիս, ցավոք դանակը ոսկորին հասնելուց հետո: Մի կողմից էլ մտածում եմ, որ Սփյուռքին սա քիչ է: Երկու տարի նրանք նկատելու չէին տալիս, թե ինչ հակապետական ռեժիմ է հաստատվել երկրում (և ընդհանրապես ժողովրդավարությունը Հայաստանում երբեք իրենց գործը չի եղել): Երբ նրանց բացատրում էիր, որ սա լուրջ ձախողումների է բերելու Հայաստանի Հանրապետությունը, բանի տեղ չէին դնում, քանի որ իրենց պետք էր արտաքինից կայուն, հանգիստ Հայաստան, ուր ամառները կայցելեին և սարերից իջած պաղ ջուր կխմեին և գհիյանային Մասիսով: Դե հիմա իմացեք Հայաստանի քաղաքացիների ղադրը, թե ոնց են սրանց դիմացել և ինչ զրկանքների են ենթարկվել այս ռեժիմի դեմ պայքար մղելով:

Լուսանկարը` Ա1պլյուս

Այ հենց ստեղ պետք է սկսել “խաչակրաց արշավանք”…

September 12, 2009

armenian_church_TurkeyՎերջին օրերին տագնապալի նորություններ են հայտնվել մամուլում, որտեղ նշվում է, որ վրացական գիտնականներն այցելում եմ Թուրքիայի հյուսիսարևելյան նահանգներ` պատմական Տայք և փորձում են այնտեղի հայակական պատմամշակութային կոթողները ներկայացնել որպես վրացական: Եթե Վրաստանում գտնվող մեր կոթողներին քիչ թե շատ կարող ենք տեր կանգնել և բարձրաձայնել դրանց նկատմամբ վրացիների ոտնձգությունների վերաբերյալ, ապա Թուրքիայի մեր կոթողների հարցում բարդություններն ավելի լուրջ կարող են լինել: Մի կողմից թուրքերը միայն կողմ կլինեն, որ հայերի հետքերն այստեղից հնարավորինս մաքրեն, և բացի դա` մենք այնտեղ չունենք հայկական բնակչություն կամ մարդիկ, որոնք կբարձրաձայնեն սրա մասին: Եվ մեկ օր` մի քանի տարի հետո կհայտնաբերենք, որ այս խնդիրն այլևս ի վիճակի չենք լուծել և փաստի առաջ կկանգնենք: Դրա համար կոչ եմ անում բոլորին այս լուրը մաքսիմալ տարածել, բարձրաձայնել և փորձել ամեմաբարձր մակարդակով լուծել այս խնդիրը, չնայած ոչ բարձր և ոչ էլ մակարդակ չկա Հայաստանի իշխանական վերնախավում:

Ստորև ներկայացնում եմ սույն խնդրի հետ կապված մի քանի հրապարակում.

http://www.armtoday.info/default.asp?Lang=_Ru&NewsID=14656&SectionID=0&RegionID=0&Date=09/04/2009&PagePosition=1

http://www.rosbalt.ru/2009/09/10/670924.html

Վեց շաբաթվա ընթացքում Արցախի վերաբերյալ փաստաթուղթ է լինելու

August 31, 2009

armenia_turkeyԲոլորին է հայտնի, որ  Ղարաբաղյան հիմնահարցում առանց որևէ առաջընթացի Թուրքիան չէր պատրաստվում որևէ զիջման գնալ` Հայաստանի հետ հարաբերությունները բարելավելու գործում: Ու այսօր հանկարծ երկու երկրների արտգործնախարարությունները հայտարարություն են տարածում` “սկսել ներքին քաղաքական խորհրդակցություններ` շվեյցարական միջնորդությամբ իրականացվող բանակցությունների ընթացքում նախաստորագրված հետևյալ երկու արձանագրությունների շուրջ. «Արձանագրություն երկու երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման մասին» և «Արձանագրություն երկկողմ հարաբերությունների զարգացման մասին»։” Չնայած այն փաստին, որ ձևակերպումները հաջորդ պարբերության մեջ շատ լղոզված են և յուրաքանչյուր կողմին թույլ են տալիս ստորագրված արձանագրությունները չվավերացնել, մասնավորապես` “երկու կողմերը կգործադրեն իրենց առավելագույն ջանքերը վավերացման արագ առաջընթացի համար` համաձայն իրենց սահմանդրական և օրենսդրական գործընթացների”, այդուամենայնիվ Թուրքիան չէր գնա որևէ այս կարգի հայտարարության, եթե համոզված չլիներ, որ Ղարաբաղյան հարցում հայերը գնալու են լուրջ զիջումների, ինչի մասին բազմիցս հայտարարել են Թուրքիայի ղեկավարները: Եվս մեկ կեսգիշերային հայտարարության սպասեք շատ շուտով հենց Արցախի հիմնահարցի հետ կապված: Աշունը շատ թեժ է լինելու:

Ու ամենաբոմբը նա է, որ կա կետ պատմաբանների հանձնաժողովի վերաբերյալ:

Լուսանկարը` News.am

Երբ ասածդ մի գրոշի արժեք չունի

August 31, 2009

Նոր կարդում էի Սերժի հարցազրույցը ԲիԲիՍի ռուսական ծառայությանը: Սկզբում կարդացի դրա թարգմանված տարբերակը` Tert.am-ում: Ասեցի, երևի հայերեն թարգմանությունը լավը չի, քանի որ նույնիսկ այդքան թույլ գիտելիք և մտածելու կարողություն ունեցող ՍՍ-ն չէր կարող այսքան անիմաստ հարցազրույց տալ: Հետո գտա անգլերենով տարբերակը մի քանի կայքերում` էլի նույնը: Վերջապես կարդացի ԲիԲիՍի-ի կայքում տպագրված բնօրինակ տեքստը` ավելի լավա հայերենի վրա կանգնած լինեի:

Այս հարցազրույցը Սերժի արտաքին քաղաքականության կռախն է, այսքան անատամ, բավանդակազուրկ հարցազրույց տվող մարդն իրավունք չունի երկիր ներկայացնելու: Թուրքիան հաղթեց Սերժի նախաձեռնած հայ-թուրքական մերձեցման խաղում: Հարցազրույցը ցույց է տալիս, որ Սերժն իրեն պատեպատ է տալիս, բայց այլևս ի վիճակի չէ ադեկվատ քայլերի դիմել` գնալ, թե չգնալ Թուրքիա: Գնա էլ, չգնա էլ, միանշանակ պարտվել է թուրքական ճակատում` հանձնաժողովի ստեղծելու հարցում զիջեց, սահմանը չբացվեց, ղարաբաղյան հարցն էլ ամուր մտավ հայ-թուրքական հարաբերությունների օրակարգ: Հետո էլ Հ2 հեռուստաընկերության մեկնաբանն էլ շաբաթ օրվա լրատվական թողարկաման ժամանակ զարմանում էր , թե ինչու՞ են Ադրբեջանի և Թուրքիայի ղեկավարներն հայերի հետ ունեցած խնդիրները քննարկում առանց հայկական կողմի: Պատասխանը շատ պարզ է, սիրելի լրագրող. Թուրքիան և Ադրբեջանը մեր հարցերը լուծում են, քանի որ հայկական կողմն դրանք լուծել ունակ չէ: Հայկական կողմին, ցավոք սրտի, հենց շնորհիվ ՀՀ իշխանությունների այնպես են անկյուն մտցրել, որ մեր ձայնն արդեն կարևոր չէ:

Նորմալ երկրում ղեկավարն այսքանից հետո գնում է: Բայց նորմալ երկրում…

Թուրքական բանակը զինելու մասին

July 27, 2009

Հանրային հեռուստատեսությամբ մի հատ լավ խաղ են կազմակերպել, կոչվում է “Հայ ասպետ”: Անկախ նրանից այսօրինակ խաղերը լավ են կազմակերպված, թե վատ, դրանք թույլ են տալիս մեր պատանիներին ավելի շատ գիտելիքներ ձեռք բերել թեկուզ և մրցակցության միջոցով, ինչը ես միանագամայն դրական եմ համարում: Ընդ որում, այս հաղորդումը նայելով աշակերտները վերականգնում են իրենց` տարիների ընթացքում ձեռք բերված գիտելիքները: Իսկ ազգագրական պարերի վերաբերյալ մասնակիցների գիտելիքներն ինձ ուղղակի զարմացնում են և ուրախացնում:
Բայց խոսքը սրա մասին չէ: Երեկվա հաղորդման ժամանակ հաղորդավարը նշեց, որ հաղթող թիմը մեկնելու է Արևմտյան Հայաստան և որ սա լինելու է ամենամեծ մրցանակը: Միանագամից հիշեցի որոշ “քաղաքական” ուժերի վայնասունը, փողոցներում փակցված պաստառներն առ այն, որ եթե մեկնում ես Թուրքիա հանգստանալու, ապա զինում ես թուրքական բանակը: Հիմա այս էրեխեքին ի՞նչ են պատասխանելու, երբ նրանց մոտ բնական հարց ծագի` իսկ մենք, գնալով Թուրքիայի տարածքում գտնվող Արևմտյան Հայաստան, թուրքական բանակը զինու՞մ ենք, թե ո՞չ: Թե՞ պատմական կայֆերի համար կարելի է զինել թուրքական բանակը:
Այս ակցիան սկսած դաշնակներն իրանց սպառել են, քանի որ նրանք ավելի անհեթեթ պատճառաբանություն չէին կարող գտնել: Երբ 11 տարի իշխանության էին, իրենց հեչ էլ չեր հետաքրքրում, որ ամբողջ շուկան հեղեղված է թուրքական ապրանքներով, և այդ տրամաբանությամբ եթե շարժվենք, ապա պետք էր հասկանալ, որ միայն զբոսաշրջությունը չէ, որ զինում է թուրքական բանակը: Սակայն դաշնակներն իշխանության էին, օլիգարխներն իրանցն էին, էտ թուրքական ապրանքներից ստացված օգուտները գնում էին նաև կուսակցական բյուջե, ձեն չէին հանում, մինչև… Մինչև զգացին, որ եթե կոալիցիայից դուրս չգան հայ-թուրքական հարաբերությունների անշրջելի դարձած բանակցային գործընթացից հետո, ապա կհայտնվեն քաղաքական աղբամանում: Բայց արդեն ուշ էր, և այս կարգի ջղաձգումները` մի զինեք թուրքական բանակը, կրկին ծիծաղ են առաջացնում: Էլ չեմ ասում Սերժի ախպոր կողմից հովանավորված դաշնակների հավաքը Ստեփանակերտում, երբ նրանք տարան ու բերեցին և պահանջեցին Էդիկ Նալբանդյանի հրաժարակը: Շատ հզոր քայլ էր… Բայց Հայստանում 3-րդ դասարանցին էլ գիտի, որ արտաքին քաղաքականությունը ՀՀ նախագահի առանձնաշնորհն է, և արտգործնախարարն իրականացնում է ոչ այլ ինչ, քան ՀՀ նախագահի ասածն ու գրածը:

P.S. Չգնա’ք Վրաստան, այլապես կզինեք վրացական բանակը, և, ո՞վ գիտի, մեկ էլ մի օր էտ վրացիք կհարձակվեն Հայաստանի վրա: Դրանց շատ չկա, անցած տարի ի՞նչ արեցին մեր դաշնակցի գլխին: Շառից հեռու…

Պատերազմի ուրվականը…

July 24, 2009

Հիշու՞մ եք, նախորդ հրապարակումներից մեկում նշել էի, որ մեր (լեզուս էլ չի պտտվում ասել մեր) իշխանությունների վարած քաղաքականությունն Արցախի հիմնախնդրի վերաբերյալ կարող է մեզ պատերազմի շեմին հասցնել:

Հատկապես վերջին օրերին այսօրինակ խոսակցություններն անչափ ակտիվացել են: Ընդ որում դատելով մամուլում և համացանցում տեղ գտած հրապարակումների` այդ խասակցությունները տարածվում են ոչ միայն Հայաստանում և Արցախում, այլ նաև Ադրբեջանում: Հայաստանում այսօրինակ խոսակցությունների ակտիվացման գագաթնակետը եղավ այս շաբաթվա երեքշաբթի օրը, երբ հեռուստաընկերություններում պրոֆիլակտիկա կամ “պրոֆիլակտիկա” էր իրականացվում, և ոչ մի հեռուստաալիք եթերում չէր: Բացի պատերազմի թեմատիկայից, հայերը ձեռի հետ շոշափվում էին նաև Ռ. Քոչարյանի անունը, թե իբր նա այլևս մեր հետ չէ, թե իբր դաշնակները հեռուսաաշտարակն են վերցրել, առաջին նախագահը հեղաշրջում է իրականացրել և այլն:

warԻմ կարծիքով, պատերազմի վերաբերյալ խոսակցությունների կազմակերպված տարածումն ունի մեկ հստակ նպատակ` ստուգել մարդկանց ռեակցիան և զգոնությունը, այլ ոչ թե նվաստիս նման փորձել վերլուծել բանակցությունների ընթացքը: Հիշեք, թե ինչից հետո այս ամենն ակտիվացավ… Ս. Սարգսյանի և Ի. Ալիևի մոսկովյան հանդիպումից հետո: Ուղղորդված է արդյո՞ք այս ամենը… Կարծում եմ այո… Ֆասյեն վկա: Էսօր խոսել է` կողմերին զգուշացնելով, որ եթե ձեզ խելոք չեք պահում, սովորաբար պատերազմ է սկսում: Դե հիմա ասեք, որ սա ծրագրավորված չէ: Մասնաբաժիններով ամեն օր մեր ժողովուրդն ստանալու է պատերազմի վերահաս լինելու ահասարսուռ պատմություններ և հավաստիացումներ, ինչի արդյունքում թղթի ստորագրումն այլևս կարող է պարտադրվել նույն հասարակության կողմից, որը զզվել է արդեն այս խոսակցություններից: Սակայն այս քաղաքականությունը կարող է և հակառակ էֆեկտն ունենալ. հուսով եմ, որ մեր հասարակությունը կարող է ոչ միայն չվախենալ այս կարգի խոսակցություններից, այլ անցնի ռեալ գործի` իշխանությունից զրկի պատերազմի շեմին հասցնող մեր (էլի լեզուս ֆռռաց) “շնորհաշատ” իշխանավորներին:

Լուսանկարը` caricatura.ru

Մադրիդյան սկզբունքներն արդեն համացանցում են…

July 11, 2009

Հիշու՞մ եք, երբ ՀՀ առաջին նախագահը բացահայտեց այսպես կոչված “Մադրիդյան սկզբունքները”, Սերժ Սարգսյանն ասեց, որ նորություն չկա և ման եկեք դրանք համացանցում:
Հիմա արդեն դրանք հաստատ համացանցում են, քանի որ այսօր Մինսկի խմբում համանախագահող երեք երկրների ղեկավարներն ընդունել են հայտարարություն, որում նշել են այդ չարչրկված հիմնական սկզբունքները:
Ինչպես մեջբերում է Ա1պլյուսը` “հիմնարար Սկզբունքները արտացոլում էին ողջամիտ փոխզիջումները’ Հելսինկյան եզրափակիչ ակտի սկզբունքների հենքով, որը ենթադրում է ուժի չկիրառում, տարածքային ամբողջականություն, ինքնորոշման իրավունք:

Հիմնարար Սկբունքները մասնավորապես սահմանում են.
– Լեռնային Ղարաբաղի հարակից տարածքերի վերադարձ Ադրբեջանի վերահսկողությանը.
– Լեռնային Ղարաբաղի ժամանակավոր կարգավիճակ տալը, որը կերաշխավորի անվտանգություն եւ ինքնակառավարում.
– Միջանցք, որը կմիավորի Հայաստանը Լեռնային Ղարաբաղին.
– Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակի վերջնական հստակեցումը օրենքով պարտադրված կամքի արտահայտմամբ
– Ներքին տեղահանվածների եւ փախստականների իրավունքի կիրառում, որով նրանք կարող են վերադառնալ իրենց նախկին բնակության վայրը
– Միջազգային անվտանգության երաշխիքներ, որոնց մեջ ներառվում է խաղաղապահական գործողություններ:

Հայաստանի եւ Ադրբեջանի կողմից այս հիմնարար սկզբունքների ընդունումը հնարավորություն կտա վերջնական կարգավորման նախնական տարբերակը կազմելու, որը կապահովի Հայաստանի եւ Ադրբեջանի հետագա կայունությունը, խաղաղությունն եւ բարգավաճումը”:

Այս փաստաթուղթը դեռ ուսումնասիրության կարիք ունի, ու բավականին կասկածելի են նրա մի քանի կետերի համադրման հնարավորությունը մեկ փաստաթղթի մեջ:

Էս մարդուն պետք է ասել, որ Մասիսն էլ մերը չի

July 10, 2009

Mosi HakobyanՄի հատ լավ անեկդոտ կա. մեկը ջղայնացած նստում ա տաքսի, ասում ա` քշի’ Թուրքիա: Վարորդը հարցնում ա, այ մարդ ինչի, ասում ա` Մասիսը թուրքերը խլել են: Հա բայց ետ շուտա եղել, ասում ա վարորդը: Ես հենց նոր իմացա, քշի’ Թուրքիա, ես դրանց հերն եմ անիծել, քշի’:

Այսօր կարդում էի Արցախի ՊՆ նախարարի խոսքերը և հերթական անգամ ինձ մեղադրում, որ շարունակում եմ զարմանալ ցինիզմի տարբեր դրսևորումների վրա: Ուրեմն այս ՊՆ նախարարն այն հարցին, թե դուք հակասություններ ունեք բանակցություններին մասնակցող Հայաստանի Հանրապետության հետ, հայտարարել է, որ քանի դեռ մենք բանակող կողմ չենք, մենք չենք կարող հակասություններ ունենանք: Մեկը հարցնի` է լինեիք, ո՞վ էր ձեռքներդ բռնել: Թե դանակը ոսկորին պետք է հասներ, որ հասկանայիք, որ իքներդ ձեզ ուղարկեցիք արխիվ 1998 թվականին ու հիմա այդպես հեշտ պետք է վերադառնաք բանակցային գործընթաց: Իհարկե ո’չ: Էն ժամանակ ձեզ ձեռք էր տալիս, քանի որ կամաց կամաց վերածվում էիք օլիգարխների, ձեր էշին չոշ ասող չկար, Քոչարյան Ռոբերտն էլ հմտորեն լղոզում էր բանակցային գործընթացը` կարծելով, որ այդ կերպ ապահովում է իր և իրեն շրջապատող պննախարարատիպ օլիգարխների ունեցվածքը և թույլ է տալիս, որպեսզի այդ ունեցվածքը հարյուրապատկվի, բայց իրականում Հայաստանն ու Արցախը գնում էին դեպի այն խորը անդունդը, որում հիմա հայտնվել են: Ու էտ ընչաքաղցության մոլուցքը “հանկարծ” նրանց թույլ տվեց հասկանալու, որ` վայ, էս վիճակը լավ չի, Սերժն աչքիս բանա ստորագրում: Բա ի՞նչ անենք: Ասում են, գլխի և պատի միջև որոշակի փոխհարաբերություն ապահովելու դեպքում մի քիչ կթեթևանք, բայց ընդամենը մի քիչ:

Ցավոք բերեցիք հասցրեցիք էս օրին… Պատրաստվե’ք պատերազմի, այն սարերի հետեևում չէ…

Լուսանկարը` news.am

ԱԳՆ “անկրկնելի” ղեկավարը

June 28, 2009

Վերջերս հաճախ եմ զրուցում ԱԳՆ իմ ծանոթների հետ: Բոլորը միաձայն նշում են, որ ԱԳՆ ներկայիս ղեկավարի մտցրած նոր աշխատաոճը կարող է շատ վատ իրողության առաջ կանգնեցնել ԱԳՆ-ն: Բանը նրանում է, որ ԱԳՆ-ում թեկուզ ամենափոքր և չնչին հարցերին վերաբերող որոշումները չեն կայացվում առանց ԱԳՆ վունդեռկինդ ղեկավարի: Եթե նա Հայաստանում չէ, ապա շատ շատ հարցեր մնում են անլուծելի մինչև նրա վերադարձը: Նույնիսկ շնորհավորանքներն ուղարկվում են ուշացումով մինչև շեֆը դրանք չմակագրի: ԱԳՆ-ում կատակում են` ասելով, որ եթե ՀՀ ԱԳՆ որևէ մի վարչության պետ գերեվարվի թշնամական հատուկ գործակալությունների կողմից, ապա նրանք բան չեն ունենա հայտնելու, քանի որ ՀՀ ԱԳՆ-ում բոլոր գործերից տեղյակ է միայն Է. Նալբանդյանը:

Իսկ սույն նկարն ապացուցում է վերևում հնչեցրած իմ մտքերի ճշմարտացիությունը: Ամենագետ նախարարը մենակ դուրս է եկել Մինսկի խմբի դեմ: Կարծում եմ, այս պատճառով է, որ մեր ԱԳՆ-ն ամեն օր նորանոր “հաջողություններ” է ունենում:

Nalbandyan ankrkneli

Լուսանկարն` Ա1պլյուս

Եվրատեսիլ 2009. հայկական կողմը բոլոր տեղերում իմպոտենտի դիրքերից է հանդես գալիս…

May 16, 2009

Հաճելի էր Եվրատեսիլի ժամանակ հայկական կողմին ներկայացնելիս տեսնել Արցախի “Տատիկի և Պապիկի” արձանը: Մարդ ասեց, թե հայերը գոնե այս մի բանում հաջողություն են ունեցել: Բայց… երջանությունը կարճ տևեց: Ադրբեջանական միջամտությունն անմիջապես “ուղղեց” այդ “սխալը”: Շնորհիվ Ադրբեջանի ԱԳՆ-ի միջամտության: Ու մեր “ամենակարողները”, որոնք մենակ Հայլուրով են կարողանում հոխորտալ, չկարողացան ապացուցել, որ դա հայ ճարտարապետի ստեղծագործություն է և հայական մշակութային ժառանգության անբաժանելի մասը: Այլևս խոսք չեմ գտնում սրանց անճարությունը բացատրելու համար: Արտաքին քաղաքականություն, ներքին խնդիրներ, մշակութային հարցեր… սրանք այլևս ի վիճակի չեն լուծելու թեկուզ և ամենափոքր խնդիրները:

football_fallԷս ֆուտբոլային դիվանագիտության մեջ մենք ինչքա՞ն պետք ա պառկած մնանք խոտածածակին….

Լուսանկարն` այստեղ